ATEŞE YAKINBir mum yaktığım O akşam seni andım Korkuyu savdığım Her anı hatırladım Gittiğin günden şimdiye Her şey aynı sadece Çok özledim Her kahraman gibi erken gittin Gördüğüm en son ışık Parıltı sendin hep...
Her zaman gittiği cafede yalnız ve her zamanki masasında oturuyordu. Eskiden O’nunla gelirlerdi buraya, beraber tavla ya da dama oynarlar, sohbet ederler, eğlenirlerdi doyasıya. İkisi de vaktin nasıl...
Boşluk… Artık hissedilen derin bi boşluk.. Gülümseme var yüzlerde sadece, hatıralardan geri kalan sıcak bi gülümseme, ufacık bi göz yaşıyla beraber… Ama artık olmayacağını bile...
Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim Ben sende bütün aşklarımı temize çektim...
<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Comic Sans MS"; panose-1:3 15 7 2 3 3 2 2 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:script; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions...
&lt;!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Comic Sans MS"; panose-1:3 15 7 2 3 3 2 2 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:script; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions...